Showing posts with label കവിത. Show all posts
Showing posts with label കവിത. Show all posts

Monday, October 18, 2010

പിറവി


ബിസ്മി ചൊല്ലി
ഒസ്സാത്തിയുടെ കത്തി
എന്റെ മുടി വടിച്ചുകളഞ്ഞു

പുറത്ത് വാഴത്തോട്ടത്തില്‍
എന്റെ പേര് മൂന്നു പ്രാവശ്യം ചൊല്ലി.
മൂരിയുടെ കഴുത്തറുത്ത
അപ്പോള്‍ ചീറ്റിയ ചോരയ്ക്കൊപ്പം
കുടമണികളുടെ മുഴക്കം ഞാന്‍ കേട്ടു.

കാലുകള്‍ മുകളിലേക്കാക്കി
തല ചരിച്ചു കിടക്കുന്ന
അതിന്റെ കണ്ണില്‍
മരക്കൊമ്പത്ത് ഒറ്റയ്ക്കിരിക്കുന്ന
ഒരു കാക്കയെ കണ്ടു
കണ്ണുകള്‍ക്ക് പിന്നില്‍ ഇപ്പോഴില്ല
എന്നറിയാത്തതുപോലെ
അതു കിടന്നു...

വാരിക്കൊടുത്ത
ഓരോ പൊതി ഇറച്ചിയും
മല്ലിക്കും മുളകിനുമൊപ്പം
ഓരോ വീട്ടിലും രുചിഭേദങ്ങളായി
തിളച്ചുമറിഞ്ഞു

മൂര്‍ദ്ധാവില്‍ നിന്ന് കത്തി താഴോട്ടിറങ്ങുമ്പോള്‍
എന്റെ തലയില്‍ അതിന്റെ ചോര പൊടിഞ്ഞൂ
അപ്പോള്‍ ജനിക്കുന്നതിനു മുന്‍പേ മരിച്ചുപോയ
അമ്മായിമാരുമായി
ഞാന്‍ ഒളിച്ചു കളിക്കുകയായിരുന്നു.

മുകളിലേക്ക് നോക്കുമ്പോള്‍
ഓരോ വീട്ടിലെ ഇറച്ചിപ്പാത്രങ്ങളില്‍ നിന്ന്
മേലോട്ടുയരുന്ന ആവി മേഘങ്ങളായി
ആകാശത്ത് ഒരു മൂരിയുടെ രൂപം തീര്‍ത്തുകൊണ്ടിരുന്നു.

ആ സമയം എന്നെയും വയറ്റിലിട്ട്
എന്റെ ഉമ്മ
അയലില്‍ തുണി ഉണക്കുന്നത്
ഞാന്‍ നോക്കിയിരുന്നു


Friday, October 9, 2009

നിര്‍ത്തം

സാവധാനത്തിൽ
കാലുകള്‍ അകത്തിവെച്ച്
നില്‍ക്കുന്നു

ഈ നില്‍പ്പിൽ തികച്ചും
‍അപ്രതീക്ഷിതമായ ഓരോ
ആലോചനയിലായിരിക്കും നിങ്ങള്‍

ഏതോ ഗര്‍ഭിണിയുടെ
കാലില്‍ നീരുള്ളത്
എവിടെയോ നിര്‍ത്താതെ
ഓടുന്ന ഒരു നായയെ
അത്ഭുതത്തോടെ ഓര്‍ത്തുകൊണ്ട്

നിങ്ങള്‍ക്കും
നിലത്തിനുമിടയില്
‍ഭൂഗുരുത്വം നഷ്ടപ്പെട്ട്
അന്തരീക്ഷത്തില്
‍വിടര്‍ന്ന മൂത്രത്തിന്റെ
അമൂര്‍ത്ത ചില്ലുശില്‍പ്പവുമായി

അനന്തതയില്‍ മലത്തിനുചുറ്റും
ഒരീച്ച വട്ടം ചുറ്റുമ്പോഴും
ആറ്റത്തില്‍ ന്യൂക്ളിയസിന് ചുറ്റും
ഇലക്ട്രോണുകള്‍ വട്ടം ചുറ്റുമ്പോഴും

സമയത്തില്‍ നിന്നും
ചലനത്തില്‍ നിന്നും
വേര്‍പെട്ട്
അന്തരീക്ഷത്തില്‍ വിടര്‍ന്ന
മൂത്രത്തിന്റെ അമൂര്‍ത്ത ചില്ലുശില്‍പ്പവുമായി
അവിടെത്തന്നെനില്‍ക്കുകയായിരിക്കും
നിങ്ങള്‍
ഇപ്പോഴും.

Saturday, September 19, 2009

അത്‌ ഞായറാഴ്ചയോ വെള്ളിയാഴ്ചയോ ആകാം


കണ്‍വെയര്‍ബെല്‍ട്ടിലൂടെ കടന്നുപോകുന്ന
കൂറ്റന്‍ പെട്ടിയാണ്‌ ഓരോ ദിവസവും
എന്നു ഞാന്‍ കരുതുന്നു.

പെട്ടിയില്‍നിന്ന്‌ പെട്ടിയിലേയ്ക്ക്‌
രാത്രിയിലൂടെ നീങ്ങുന്നു.

അകലെനിന്ന്‌
നീണ്ടുനീണ്ടുവരുന്ന പെട്ടികള്‍

ഒരാഴ്ചയോ ഒരു മാസമോ
ഒരു വര്‍ഷമോ മുമ്പുള്ള
ഒരു ദിവസത്തില്‍
ഞാന്‍ ഉണര്‍ന്നെണീക്കും.
അത്‌ ഞായറാഴ്ചയോ ബുധനാഴ്ചയോ ആകാം.

ഇവിടെ
എല്ലാം പതുങ്ങിനില്‍ക്കുന്നു
വായു കാറ്റാകുന്നതിനുമുമ്പ്‌
മൗനം ശബ്ദമാകുന്നതിനു മുമ്പ്‌
കുട്ടികള്‍ ഗര്‍ഭപാത്രത്തില്‍ അനങ്ങുന്നതിനു മുമ്പ്‌
അടുത്ത നീക്കത്തിനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പില്‍.

ഈ നിമിഷം
എന്റെ
ഇടത്തെ കണ്‍പോള
ഒന്നടയണമെന്നുവരെ.

ഇത്രമേല്‍
അനിശ്ചിതവും അപ്രതീക്ഷിതവും
ആയതുകൊണ്ട്‌
ഇതു ഒരു ചതിയാണെന്നും
അനന്തതയും നക്ഷത്രങ്ങളും
എന്തിനാണെന്നും
എനിക്കു മനസ്സിലാവുന്നില്ല.

നിങ്ങള്‍ ജീവിക്കുന്ന
ദിവസം വളരെ അകലെയുള്ള നഗരം
രാത്രിയില്‍ പ്രകാശിക്കുന്നതുപോലെ
എനിക്കു കാണാന്‍ കഴിയും

സംഭവങ്ങള്‍ മുരളുന്ന
സ്ഥലങ്ങളിലൂടെ നടന്നകന്നു

ഇതുമാത്രമാണ്‌
പ്രതീക്ഷ
അകന്നുപോയ
ഒന്നില്‍ ജനിച്ചു
അടുത്തടുത്തുവന്ന
ഒന്നില്‍ മരിച്ചു

അത്‌
ഞായറാഴ്ചയോ
വെള്ളിയാഴ്ചയോ ആകാം