Monday, October 18, 2010

പിറവി


ബിസ്മി ചൊല്ലി
ഒസ്സാത്തിയുടെ കത്തി
എന്റെ മുടി വടിച്ചുകളഞ്ഞു

പുറത്ത് വാഴത്തോട്ടത്തില്‍
എന്റെ പേര് മൂന്നു പ്രാവശ്യം ചൊല്ലി.
മൂരിയുടെ കഴുത്തറുത്ത
അപ്പോള്‍ ചീറ്റിയ ചോരയ്ക്കൊപ്പം
കുടമണികളുടെ മുഴക്കം ഞാന്‍ കേട്ടു.

കാലുകള്‍ മുകളിലേക്കാക്കി
തല ചരിച്ചു കിടക്കുന്ന
അതിന്റെ കണ്ണില്‍
മരക്കൊമ്പത്ത് ഒറ്റയ്ക്കിരിക്കുന്ന
ഒരു കാക്കയെ കണ്ടു
കണ്ണുകള്‍ക്ക് പിന്നില്‍ ഇപ്പോഴില്ല
എന്നറിയാത്തതുപോലെ
അതു കിടന്നു...

വാരിക്കൊടുത്ത
ഓരോ പൊതി ഇറച്ചിയും
മല്ലിക്കും മുളകിനുമൊപ്പം
ഓരോ വീട്ടിലും രുചിഭേദങ്ങളായി
തിളച്ചുമറിഞ്ഞു

മൂര്‍ദ്ധാവില്‍ നിന്ന് കത്തി താഴോട്ടിറങ്ങുമ്പോള്‍
എന്റെ തലയില്‍ അതിന്റെ ചോര പൊടിഞ്ഞൂ
അപ്പോള്‍ ജനിക്കുന്നതിനു മുന്‍പേ മരിച്ചുപോയ
അമ്മായിമാരുമായി
ഞാന്‍ ഒളിച്ചു കളിക്കുകയായിരുന്നു.

മുകളിലേക്ക് നോക്കുമ്പോള്‍
ഓരോ വീട്ടിലെ ഇറച്ചിപ്പാത്രങ്ങളില്‍ നിന്ന്
മേലോട്ടുയരുന്ന ആവി മേഘങ്ങളായി
ആകാശത്ത് ഒരു മൂരിയുടെ രൂപം തീര്‍ത്തുകൊണ്ടിരുന്നു.

ആ സമയം എന്നെയും വയറ്റിലിട്ട്
എന്റെ ഉമ്മ
അയലില്‍ തുണി ഉണക്കുന്നത്
ഞാന്‍ നോക്കിയിരുന്നു


Wednesday, September 15, 2010

വീട്

ഈ മുറിയിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ
എന്തെങ്കിലും ചെയ്യണേ എന്ന്
കൈകളോട് ശാന്തമായി അപേക്ഷിച്ചു
അങ്ങനെ
കാവിയിട്ട തറയിൽ
ചൂണ്ടയിടാൻ തുടങ്ങി.
ചോന്ന് കട്ടിയേറിയ കാവി
അരികുകളിൽ തുളുമ്പിത്തുടങ്ങി.

ഉപരിതലത്തിൽ ചൂണ്ടക്കൊളുത്ത്
പൊന്തിക്കിടന്നു
കൈകളോട് വീണ്ടും
അപേക്ഷിച്ചു

അങ്ങനെ
തറയ്ക്കടിയിൽ അസംഖ്യം ഇരകൾക്കുവേണ്ടി
എന്റെ കൊളുത്ത് ഏകാന്തമായി കാത്തുകിടന്നു
ഇരകൾ ലോകാവസാനം വരേക്കും
ചുരുണ്ട് ചുരുണ്ട് അപ്രത്യക്ഷമായത്
അറിയാതെ

കൈകളോട് ശാന്തമായി
വീണ്ടും അപേക്ഷിച്ചു

അപ്പോൾ എന്റെ ചൂണ്ട
വലിഞ്ഞുനീണ്ട് കനംവെച്ചു
അങ്ങനെ ചൂണ്ടയിൽ ഒരു വീട്
ആടിയാടി ശാന്തമായി തൂൺങ്ങിക്കിടന്നു.

Friday, October 30, 2009

എന്റെ സ്ഥലം

എന്റെ സ്ഥലം
ഞാന്‍ കണ്ടുപിടിച്ചു
അത്

ചര്‍മ്മത്തില്‍
‍മാംസത്തില്‍
‍എല്ലില്‍
‍മജ്ജയില്‍
‍ചോരയില്‍ ഉയര്‍ന്നിരിക്കുന്നു.

ഞാനെന്റെ നാഡിയിലൂടെ
അകത്തെ ചക്രവാളത്തില്
‍ചെന്നു തൊടുന്നു

നിന്റെ കവിളില്
‍എന്റെ നാക്ക് ഉരുമ്മന്നതുപോലെ

അവിടം എപ്പോഴും
കൂടെ പോരുന്നു.

ഒരൊച്ചിനെ പോലെ
പുറം തോടില്ലാത്തതില്‍
‍ഞാന്‍ ആഹ്ളാദിക്കുന്നു.

അത് ഇതാണ്
നിറഞ്ഞ ജീവനില്‍ നിന്ന്
ദേഹം പിന്‍വാങ്ങുമ്പോള്
‍ഉണ്ടാകുന്ന സ്ഥലം പോലെ

USSR

പഴയ സോവിയറ്റുനാടിന്റെ
കടലാസുകൊണ്ട്
അന്നുഞങ്ങള്‍ വിമാനമുണ്ടാക്കി
പറത്തുമായിരുന്നു

അമ്മാവന്‍ വന്നപ്പോള്‍
റഷ്യന്‍ വാച്ചുകൊണ്ടുവന്നു
കീ കൊടുക്കുന്ന വാച്ചായിരുന്നു അത്

ഇതഴിച്ചെടുത്താല്‍
പട്ടാമ്പിയിലാകെ സ്പ്രിംഗുകൊണ്ടു
നിറയുമെന്ന് ഹാരിസ് പറഞ്ഞു.

ലോകത്തിലെ സകലയന്ത്രങ്ങളും
സ്വപ്നം കാണുന്ന അവന്
‍ഞങ്ങളുടെ സ്കൂട്ടര്‍ നന്നാക്കിയെടുത്തു

ഒരിക്കല്
‍പെട്രോളില്ലാത്ത കാലത്ത്
10-ാം നമ്പര്‍ വീട്ടിലെ
എഞ്ചിനീയറുടെ ബൈക്കില്‍ നിന്നും
എണ്ണ ഊറ്റുമ്പോള്‍
കൈയ്യോടെ പിടിക്കപ്പെട്ടു

കൈവിറച്ച്
വെയിലില്‍ച്ചെന്ന് ഇടിച്ചുതെറിക്കുമ്പോള്‍
‍എവിടെനിന്നോ കേട്ട
ഗ്ളാസ്നോസ്ററും
പെരിസ്ട്രോയിക്കയും
പെട്ടെന്ന് എനിക്ക് ഓര്‍മ്മ വന്നു.

സ്കൂട്ടറിന്റെ കേട് തീര്‍ക്കാന്
‍വാച്ചു വിറ്റ് മടങ്ങുമ്പോള്
‍റാ.... റാ.... റാസ്പുട്ടിന്
‍ലൌവര്‍ ഓഫ് ദ റഷ്യന്‍ക്യൂന്
‍എന്ന് ഞങ്ങള്‍ ഉറക്കെപ്പാടി.

Friday, October 16, 2009

13-02-76

എന്നെ പ്രസവിച്ചതും
22-ാ‍ം ദിവസം
21-ാ‍ം വയസ്സില്‍ ഉപ്പ മരിച്ചു.

നീണ്ട 10,227 ദിവസം
കഴിഞ്ഞു.
എനിക്ക്‌ 28 വയസ്സു തികഞ്ഞു.

ഇന്ന്‌ എന്നേക്കാള്‍ ചെറുപ്പമുള്ള
ഉപ്പ വന്നു.
നീണ്ട 10,205 പ്രകാശദിവസങ്ങള്
‍അകലെനിന്ന്‌

ഒരു ചെറുപ്പക്കാരനെ
എന്നതുപോലെ
ഉമ്മ നോക്കിനിന്നു

എന്നിട്ട്‌
ഞങ്ങള്‍ക്കു നഷ്ടപ്പെട്ട
10,205 ദിവസങ്ങള്‍ക്കായി
നീണ്ട്തൊണ്ടയില്
‍ദൈവത്തോടു പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചു.

Friday, October 9, 2009

നിര്‍ത്തം

സാവധാനത്തിൽ
കാലുകള്‍ അകത്തിവെച്ച്
നില്‍ക്കുന്നു

ഈ നില്‍പ്പിൽ തികച്ചും
‍അപ്രതീക്ഷിതമായ ഓരോ
ആലോചനയിലായിരിക്കും നിങ്ങള്‍

ഏതോ ഗര്‍ഭിണിയുടെ
കാലില്‍ നീരുള്ളത്
എവിടെയോ നിര്‍ത്താതെ
ഓടുന്ന ഒരു നായയെ
അത്ഭുതത്തോടെ ഓര്‍ത്തുകൊണ്ട്

നിങ്ങള്‍ക്കും
നിലത്തിനുമിടയില്
‍ഭൂഗുരുത്വം നഷ്ടപ്പെട്ട്
അന്തരീക്ഷത്തില്
‍വിടര്‍ന്ന മൂത്രത്തിന്റെ
അമൂര്‍ത്ത ചില്ലുശില്‍പ്പവുമായി

അനന്തതയില്‍ മലത്തിനുചുറ്റും
ഒരീച്ച വട്ടം ചുറ്റുമ്പോഴും
ആറ്റത്തില്‍ ന്യൂക്ളിയസിന് ചുറ്റും
ഇലക്ട്രോണുകള്‍ വട്ടം ചുറ്റുമ്പോഴും

സമയത്തില്‍ നിന്നും
ചലനത്തില്‍ നിന്നും
വേര്‍പെട്ട്
അന്തരീക്ഷത്തില്‍ വിടര്‍ന്ന
മൂത്രത്തിന്റെ അമൂര്‍ത്ത ചില്ലുശില്‍പ്പവുമായി
അവിടെത്തന്നെനില്‍ക്കുകയായിരിക്കും
നിങ്ങള്‍
ഇപ്പോഴും.

Saturday, September 19, 2009

അത്‌ ഞായറാഴ്ചയോ വെള്ളിയാഴ്ചയോ ആകാം


കണ്‍വെയര്‍ബെല്‍ട്ടിലൂടെ കടന്നുപോകുന്ന
കൂറ്റന്‍ പെട്ടിയാണ്‌ ഓരോ ദിവസവും
എന്നു ഞാന്‍ കരുതുന്നു.

പെട്ടിയില്‍നിന്ന്‌ പെട്ടിയിലേയ്ക്ക്‌
രാത്രിയിലൂടെ നീങ്ങുന്നു.

അകലെനിന്ന്‌
നീണ്ടുനീണ്ടുവരുന്ന പെട്ടികള്‍

ഒരാഴ്ചയോ ഒരു മാസമോ
ഒരു വര്‍ഷമോ മുമ്പുള്ള
ഒരു ദിവസത്തില്‍
ഞാന്‍ ഉണര്‍ന്നെണീക്കും.
അത്‌ ഞായറാഴ്ചയോ ബുധനാഴ്ചയോ ആകാം.

ഇവിടെ
എല്ലാം പതുങ്ങിനില്‍ക്കുന്നു
വായു കാറ്റാകുന്നതിനുമുമ്പ്‌
മൗനം ശബ്ദമാകുന്നതിനു മുമ്പ്‌
കുട്ടികള്‍ ഗര്‍ഭപാത്രത്തില്‍ അനങ്ങുന്നതിനു മുമ്പ്‌
അടുത്ത നീക്കത്തിനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പില്‍.

ഈ നിമിഷം
എന്റെ
ഇടത്തെ കണ്‍പോള
ഒന്നടയണമെന്നുവരെ.

ഇത്രമേല്‍
അനിശ്ചിതവും അപ്രതീക്ഷിതവും
ആയതുകൊണ്ട്‌
ഇതു ഒരു ചതിയാണെന്നും
അനന്തതയും നക്ഷത്രങ്ങളും
എന്തിനാണെന്നും
എനിക്കു മനസ്സിലാവുന്നില്ല.

നിങ്ങള്‍ ജീവിക്കുന്ന
ദിവസം വളരെ അകലെയുള്ള നഗരം
രാത്രിയില്‍ പ്രകാശിക്കുന്നതുപോലെ
എനിക്കു കാണാന്‍ കഴിയും

സംഭവങ്ങള്‍ മുരളുന്ന
സ്ഥലങ്ങളിലൂടെ നടന്നകന്നു

ഇതുമാത്രമാണ്‌
പ്രതീക്ഷ
അകന്നുപോയ
ഒന്നില്‍ ജനിച്ചു
അടുത്തടുത്തുവന്ന
ഒന്നില്‍ മരിച്ചു

അത്‌
ഞായറാഴ്ചയോ
വെള്ളിയാഴ്ചയോ ആകാം